„Niestety, oboje wiemy, że nie
jestem cierpliwym człowiekiem”
Kiedy wreszcie się obudziłam,
pierwszą rzeczą jaką poczułam był ból. Jęk opuścił moje
usta, kiedy próbowałam w pełni otworzyć oczy. Moje usta były
suche.
Teraz byłam w pełni świadoma mojego
otoczenia. Wszystko wróciło: Eric, Justin, kawa, igła, ciemność.
Słaby płacz opuścił moje usta. Byłam w dużym pokoju, gdzie było
dużo miejsca do poruszania się. Byłam na wielkim, królewskim
łóżku z bardzo wygodnym materacem. Naprzeciwko łóżka był
telewizor z płaskim ekranem. Ściany były jasne z wielkim oknem.
-Obudziłaś się- Zszokowana patrzyłam
się na Justina.
-Gdzie jest Eric?- Justin zrobił kilka
kroków w moim kierunku, więc stał bezpośrednio naprzeciw mnie.
Wyraz jego twarzy stwardniał, podczas gdy jego oczy wwiercały się
w głąb mnie.- Zabiłeś go, prawda?! Ty sukinsynie!
-Uspokój się. On żyje.- Dzięki
Bogu. Wstałam. Boję się, a raczej jestem przerażona.- Dlaczego to
zrobiłaś?- Uniosłam brwi. Zrobiłam co?
-Że co?- Wreszcie powiedziałam. Co
jeżeli mnie zabije? To znaczy, on może to łatwo zrobić. Wszystko
czego potrzebuje to broń, ups już ją ma. Jest bardzo dobrym
strzelcem, więc nie będzie problemu.
-Uciekłaś. Dlaczego ode mnie uciekłaś
Katniss? Dlaczego tym razem uciekłaś?- Głupie pytanie.
- Dlaczego ludzie uciekają, Justin?
Ponieważ boją się czegoś lub kogoś- Dlaczego mnie o to zapytał?
Ohh, to jest jak spowiedź przed śmiercią? Tak, prawdopodobnie chce
trochę odpowiedzi zanim mnie zabije.
- Boisz się mnie?- Oczywiście, że
tak!
-Tak. I wiesz dlaczego Justin? Wiesz?-
Skrzyżował ramiona, wiec pokazał się jego biceps. Ładny.-
Dlatego że, powiedziałeś mi, że chcesz mnie zniszczyć umysłowo,
że chcesz, żebym spędziła każdą noc przed lustrem i
przypominała sobie wszystko i pozwól że powiem, że robiłam to.
Niszczyłeś mnie i nadal to robisz. Błagam cię Justin, przestań
proszę- Wybuchłam. Zobaczyłam szok na Justina twarzy, także byłam
zszokowana. Nie wierzę, że naprawdę to do niego powiedziałam!
-Chodź ze mną- Justin powiedział.
Co? Nie, proszę. Głupia ja, ja i moje usta.
-Nie Justin, proszę! N-Nie miałam
tego na myśli- Wziął mnie za rękę i pociągnął po pokoju.- Nie
zabijaj mnie Justin! Proszę, nie miałam tego na myśli. Byłam
przerażona i głupia, i wciąż jestem. Proszę Justin.- Weszliśmy
do łazienki, była duża i piękna. Pierwsza rzecz jaką zauważyłam
było lustro.- Nie, Justin proszę.
-Posłuchaj mnie Katniss, chcę żebyś
spojrzała na mnie przez lustro i przypomniała sobie
najstraszniejsze chwile, jakie ze mną doświadczyłaś. Możesz to
zrobić?- Skinęłam i zrobiłam jak kazał.
-Dobrze, ale chcę, żebyś przypomniał
sobie najsmutniejsze momenty jakie doświadczyłeś ze mną.- Skinął.
Oboje bardzo głęboko spojrzeliśmy na lustro.
-Dzień, kiedy zostawiłaś mnie.-
Justin powiedział.
-Dzień, kiedy próbowałam
uciec.-Zdołałam powiedzieć.
Już miałam torbę na korytarzu.
Zdecydowałam opuścić Justina. Teraz jest odpowiedni moment,
wyszedł z przyjaciółmi i wróci późno. To moja jedyna szansa.
Założyłam Supry i spokojnie zeszłam po schodach. Chwyciłam
płaszcz, który był na końcu poręczy, wsunęłam do niego ręce,
a potem zaczęłam się spieszyć. Szybko szłam przez korytarzu i
nagle oddech uderzył we mnie. Mrugałam co najmniej trzy razy, aby
upewnić się, że to nie były pieprzone halucynacje. Moja torba
była w jego dłoniach i wziął moje ubrania.
-Gdzieś się wybierasz skarbie?-
Wstał, moje ubrania nadal były w jego dłoniach.- Co ty robisz?-
Justin owinął i wzmocnił uścisk, niemal uniemożliwiając mi
oddychanie. Rzucił moje ubrania i głupio się uśmiechnął- Nigdy
mnie kurwa nie zostawisz!- Wyszeptał, kiedy miał w posiadaniu moje
nadgarstki, wbijając palce w moją skórę.
-Proszę- Błagałam- Wiem to
Justin. To pomiędzy nami, to nie działa. Odchodzę.-
Zaprotestowałam. Moje oko załapało wazon za nami. Mogłam go
uderzyć.
-Nie masz racji, Katniss.- Puścił
mnie i wziął coś zza jego pleców. Unosił powoli. Miał broń?-
Pistolet. Fascynujące, prawda?- Wazon. Szybko wzięłam wazon i
uderzyłam go. Bardzo szybkie i bardzo trudne. Zaczęłam biec w
kierunku drzwi, ale ból w nodze mnie zatrzymał. Upadłam na
podłogę, pocisk… W mojej nodze, jak?
-Myślałaś, że jesteś mądra,
ale jesteś głupia, Katniss. Jesteś moja i nie pozwolę ci uciec ty
głupia dziewczyno.- Podszedł do mnie i wyszeptał do ucha.- Nigdy
mnie kurwa nie opuścisz- Pieprzony, samolubny kutas- Ten pocisk. To tylko ostrzeżenie.
Justin POV:
-Jeśli
zatrzymamy te wyniki, będziemy numerem jeden- powiedziałem i
wziąłem kawałek pizzy.
-Wiemy.
Potrzebujemy tylko o dwadzieścia albo trzydzieści samochodów
więcej i to jest to- Sebastian pokiwał głową. Spojrzałem na
zegarek.
-Musimy iść.
Zobaczymy się jutro. Chce samochody wykonane na piątek-
Powiedziałem i odszedłem.
Dostałem się do mojego samochodu i
pojechałem do domu. Nie mogę się doczekać, aby dostać się do
łóżka. Pracowałem cały dzień nad czternastoma samochodami,
niewiarygodne. Jeżeli przykręcimy to, nigdy nie będziemy numerem
jeden.
Zobaczyłem mój
dom z drogi. Doszedłem do ogrodzenia i nacisnąłem przycisk, więc
Taylor, strażnik, może go otworzyć. Czekałem minutę i nikt nie
otworzył, to niecodzienne. Wyszedłem z samochodu i wpisałem kod,
żeby otworzyć. Wszedłem do auta i wjechałem na podwórko. Gdzie
do cholery jest Taylor?
Otworzyłem
drzwi i wszedłem do domu. Dlaczego wszystkie światła są
wyłączone?
-Taylor!-
Zawołałem. Cholera. W salonie zobaczyłem nieprzytomnego Taylora,
cholera- Pieprzona Katniss!- Zacząłem potrząsać Taylora, ale nie
ruszał się. Przebiegłem przez kuchnię, jadalnię, pokój gier aż
do sypialni. Lepiej dla niej, żeby była w sypialni. Otworzyłem
drzwi i nic nie zobaczyłem. Nikogo tam nie było. Odeszła, ona
kurwa odeszła. Pierdol się Katniss.
Krzyknąłem i
uderzyłem ścianę. Pieprzyć wszystko. Jak mogła mi to zrobić?
Kocham ją, chcę jej, potrzebuję jej. Kocham w niej wszystko, od
jej uśmiechu po jej perfekcyjne długie nogi. Pragnąłem jej od
pierwszego momentu. Po prostu, nigdy nie wierzyłem, że mogłaby
mnie zostawić. Dałem jej wszystko co miałem. I tutaj jestem,
płacząc za dziewczyną. Wziąłem mój telefon.
-Dean-
powiedziałem bez tchu.
-Tak chłopie?
-Ona kurwa
odeszła Dean. Katniss odeszła ode mnie- powiedziałem gniewnie.
Żadna dziewczyna nigdy mnie nie zostawiła, żadna mnie nie
odrzuciła.
-Kurwa.
Dzwoniłeś do niej?- Powiedział zszokowany.
-Nie, ale
zrobię to. Chcę żebyś ją znalazł- Nie może się ukrywać
wiecznie.
-Pewnie. Nie ma
problemu stary- Odłożyłem słuchawkę. Wybrałem numer Katniss.
-Już
zorientowałeś się, że nie ma mnie w domu?- Powiedziała dobrze,
szczęśliwie?
-KATNISS,
PRZYSIĘGAM NA BOGA, ŻE CIĘ ZNAJDĘ. BĘDZIE LEPIEJ JEŚLI PO
PROSTU WRÓCISZ DO DOMU ALBO-
-Albo co
Justin? Uderzysz mnie? Zabijesz mnie? Nie znajdziesz mnie Justin.
Jestem daleko, daleko od ciebie.
-Znajdę cię
Katniss, znajdę- Powiedziałem spokojnie- Nawet jeżeli będzie to
ostatnia rzecz w moim życiu- Skończyłem połączenie.
Cholera, Justin przestań. Muszę kontrolować myśli. Dotknąłem
ręki Katniss, a ona odskoczyła.
-Katniss- Wyszeptałem- Nigdy ci tego nie mówiłem, że... Jestem
taki jak ty, co noc patrzę w to lustro. Każdej nocy Katniss,
jesteśmy tacy sami- Odwróciła się, żeby mogła na mnie patrzeć-
Jesteśmy rozdzieleni.
-Przestań- Cofnęła się.
-O czym ty mówisz?- Powiedziałem zmieszany.
-Wiesz o czym. Zachowujesz się jakby wszystko było w porządku.
Jakbyśmy wczoraj dzielili się naleśnikami i czekoladkami-
Powiedziała i odeszła. Zrobiłem to samo- Odejdź, przesuń się,
cokolwiek. Po prostu zostaw mnie w spokoju.
-Katniss, coś w tobie sprawia, że jestem tak zaborczy, zwierzęcy-
Powiedziałem z ustami na jej szyi. Ona pachnie tak ładne, jak
zawsze- Nie obchodzi mnie, jak długo trzeba czekać, ale uczynię
cię moją-Oderwałem się od niej.
-Niestety, oboje wiemy, że nie jestem cierpliwym człowiekiem- Z
tym, zostawiłem ją zdezorientowaną.
______________________________________________________
Zostaw komentarz jeżeli ci się spodobało :)
______________________________________________________
Zostaw komentarz jeżeli ci się spodobało :)